Hazların Cezası
 
Victor Frankl der ki: İnsan hayattaki var olma amacını bulmadığı taktirde kendini hazlarda cezalandırır.
Hoşgeldin sevgili dostum, ben Hasan Basri Budak.
İnsan neden durmadan tüketir? Neden dolmayan bir boşluğu doldurmak için sürekli bir şeyler ister? Çünkü amacı olmayan, yönünü kaybeden ruh, kendini kısa süreli mutluluklarla avutmaya çalışır. Bu avunma, bir şifa değil; çoğu zaman yavaş bir ceza olur.
Hazırsan, şimdi seni bu gerçeğin derinliklerine götürecek bir hikayeye davet ediyorum.

Keyifli dinlemeler

Uyandırdığın İhtimaller
 
Mevlana Hüdavendigar der ki, ağızdan çıkan söz yaydan fırlayan ok gibidir.
Hoşgeldin sevgili dostum, ben Hasan Basri Budak.
Bir insan “hastayım” dedikçe hastalığını büyütür. “Mutsuzum” dedikçe mutsuzluğu derinleşir. “Kötüyüm” dedikçe kötülüğü besler. Çünkü insan, ağzından çıkanla imtihan olur. Ama bu sadece sözlerde kalmaz; düşündüğün, hissettiğin her şey de bu imtihanın parçasıdır. Fark etmeden “şanssızım, borçlarım bitmeyecek, çocuğumun huyu değişmeyecek” diye düşünmek ve buna uygun hisler taşımak, dua yerine geçer. Bu konu kutsal kitabımızda şöyle geçer: İnsan hayra dua eder gibi şerre de dua eder. Mevlana Hüdavendigarda şöyle der: Dünyada olabilecek her bir olay için misal aleminde sayısız ihtimal uyur. Siz ağzınızdan çıkardığınız sözlerle o ihtimalleri uyandırırsınız. Güzel kelimeler söyleyin ki güzel ihtimaller uyansın. İnsanın kaderine müdahalesi buradadır.
Bugün seninle, zihninden ve kalbinden çıkan her şeyin nasıl hayatını şekillendirdiğini konuşacağız. 

Hazırsan başlayalım.

Dermanın Adresi
 
Hz. Ali der ki; “Derdin kendindendir bilmiyorsun, Derman yine sendedir görmüyorsun, Koskoca alem içinde yerleştirilmiş, Sen kendini hala küçük bir şey mi zannediyorsun?” 
Hoşgeldin sevgili dostum. Ben Hasan Basri Budak.
İnsan neden çoğu zaman derdini dışarıda arar? Çünkü göz, dışarıya bakmak üzere yaratılmıştır; ama asıl hakikat, içeride saklıdır. Bu yüzden dert de sende, derman da sende. Dışarıda gördüğün kargaşa, çoğu zaman içinde çözemediğin bir düğümün yansımasıdır. İçinde koca bir alem taşıdığını fark etmediğinde, dışarıdaki en küçük rüzgar bile seni savurur. Kendini küçük görmek, varlığındaki potansiyeli yok saymaktır. 
Şimdi hazırsan çok önemli bir hakikatin izini süreceğiz. Bu yolculukta, içindeki sesle yüzleşecek, aradığın cevapların peşine düşeceğiz. Belki de yıllardır “ben böyleyim” diye kabullendiğin şeylerin, aslında senin gerçeğin olmadığını göreceksin. Belki de fark edeceksin ki, seni en çok yoran şey, başkalarının sana biçtiği elbiseyi giymeye çalışmandı.

Hazırsan başlayalım.

Gördüğün Sensin
 
Yunus Emre derki;
“Her neye bakarsan kendi yüzündür,
Kimde ne görürsen kendi özündür.”
Hoş geldin sevgili dostum. Ben Hasan Basri Budak.
Bugün biraz kendimize bakacağız. Ama öyle sıradan bir bakışla değil, gördüğümüzün ardındakini fark etmeye çalışarak. Çünkü bazen bir yüz, bir söz, bir bakış aslında bizim içimizde saklı olanı yansıtır.
Ve en çok kızdığımız, en çok yargıladığımız şey belki de bizde en çok bastırdığımızdır. Bunu anlamanın yolu da tek bir kelimede gizli: Ayna…

Hazırsan başlayalım.